11-10-2006: Anduele Pryor heeft de smaak te pakken
Ajax had hem kunnen hebben. Maar de Amsterdamse club zette de destijds pas 15-jarige Anduele Pryor voor het blok toen
hij meteen na afloop van een proeftraining moest beslissen of hij naar Ajax ging. „Op dat moment zaten mijn ouders in
Suriname en ik wilde toch echt eerst met hen overleggen", herinnert Pryor zich. „Gelukkig had Vitesse meer geduld en
daarom voetbal ik nu in Arnhem." Op zijn vijftiende stond de jonge Anduele Pryor van het Amsterdamse AFC in de
belangstelling van maar liefst zes eredivisieclubs. Uiteindelijk koos Pryor voor Vitesse. Precies zes jaar later maakte
de aanvaller zijn debuut in de hoofdmacht van Vitesse. Met succes. Aad de Mos koestert zijn pupil en heeft hem het
vertrouwen als basisspeler geschonken.
Toch had het weinig gescheeld of Pryor had de jeugdopleiding van Vitesse niet afgemaakt. Dat vertelt hij na afloop van
de donderdagtraining. „Als klein jochie van vijf jaar verhuisde ik met mijn familie vanuit Suriname naar Nederland. We
kwamen in de Bijlmer terecht, waar we heel hecht zijn met elkaar. Op mijn vijftiende verhuisde ik naar het internaat van
Vitesse op Papendal. Ik denk er met weinig plezier aan terug. Alles was wel goed geregeld, maar ik had een enorme
heimwee. Als broekie moest ik mijn familie en vrienden in Amsterdam achterlaten. Alleen in het weekeinde namen ze me na
de wedstrijd mee naar huis en reisde ik zondagavond helemaal alleen met de trein weer terug naar Arnhem. Dat kon ik
destijds moeilijk opbrengen. Soms smokkelde ik en keerde ik maandagmorgen pas terug op Papendal. De zware tijd ben ik
doorgekomen omdat ik me als doel had gesteld het betaald voetbal te halen. Aan die missie klampte ik me vast."
Vorig seizoen zou Pryor, die inmiddels weer in De Bijlmer woont, al in de selectie worden opgenomen, maar toen ging het
op de valreep niet door. Dit jaar was het wel zover. „In de voorbereiding ben ik er achter gekomen dat het er in het
eerste allemaal veel sneller aan toe gaat dan ik gewend was. Daar heb ik aan moeten wennen. Ik keek sowieso mijn ogen
uit. Plotseling zat ik in de kleedkamer naast allemaal 'grote' spelers waar ik jarenlang tegenop keek. Maar ook die fase
ben ik voorbij. Ik concentreer me nu volledig op het voetbalspelletje. Overigens had ik niet verwacht dat ik al zo snel
zou debuteren. En met een basisplaats had ik al helemaal geen rekening gehouden. Ik ben een jongen die nog veel moet leren. Maar ik geniet van iedere minuut die ik mag voetballen. Het is ook belangrijk voor je ontwikkeling om veel te spelen." „Tot dusver gaat het prima. Ik vind het wel bijzonder. Plotseling word ik in de Bijlmer door allerlei mensen gecomplimenteerd met mijn spel. Ze hadden me op televisie gezien. Daar moet ik nog wel aan wennen. Zelf heb ik nog niet veel teruggezien. Voor de ruime samenvattingen ben ik vaak te laat thuis en we hebben geen videorecorder die meeloopt. Wel zag ik Humberto Tan mijn naam uitspreken als Pijornet. Daar moest ik wel om lachen. Ik dacht nog dat er iemand anders had meegespeeld, haha. Maar mijn naam is gewoon Pryor en dan spreek je uit als Prie-jor. Dus niet op z'n Engels."
Terwijl Anduele Pryor nog moet wennen aan zijn nieuwe status en als jongeling natuurlijk ook veel met zichzelf bezig is,
heeft hij wel degelijk oog voor de sportieve situatie van Vitesse. „Het is leuk om nu in de basis te staan, maar als je
verliest is er echt niet zoveel aan. We hebben eigenlijk al veel te veel punten laten liggen. Zaterdag tegen Willem II
is het daarom belangrijk om te winnen. Anders blijf je onderin hangen. En dat wil niemand."
Bron: Arnhemse Koerier
