02-05-2002: De salto van Kalle Sone is als het dansje van Roger Milla
Eens hoopt hij zijn grote idool, het Braziliaanse wonderkind Ronaldo, te ontmoeten. Kalle Sone staat vanavond in
de bekerfinale met Jong Vitesse. Als het goed gaat, maakt hij zijn laatste salto als jeugdspeler. Net als voor zijn
trainer Mike Snoei, staat de bekerfinale van Jong Vitesse tegen Willem II, vanavond 19.30 uur op het veld van TOP
Oss, voor Kalle Sone in het teken van een afscheid. Beiden promoveren volgend seizoen naar de hoofdmacht, de één
als trainer, de ander als aanvaller.
Kalle Sone is een van de drie spelers uit de jeugdploeg van Kameroen die in 1995 wereldkampioen werd en twee jaar
later als derde eindigde. Emile Mbamba ging hem voor in de selectie, Job Komol zit nog in de wachtkamer. De overstap
van de nu 19-jarige Sone is voor hem zelf geen verrassing. "Ik ben ambitieus", zegt de kleine aanvaller, die studeert
aan het CIOS, met een vriendelijk, open en soms serieus gezicht. Zijn Nederlands is sinds hij in 1997 naar Nederland
kwam dik in orde, zijn voetbalkwaliteiten waren dat al. "In het begin was het best moeilijk voor ons. We moesten heel
lang wachten op een verblijfsvergunning en we moesten wennen aan het weer en een andere manier van voetballen Nu voel
ik mij hier thuis en ben ik helemaal gewend.
Het laatste jaar ben ik als voetballer erg vooruit gegaan", vindt hij zelf. "Ik heb in de competitie en de beker 25
doelpunten gemaakt". Behalve van doelpunten leeft Kalle Sone ook van de acties en de salto. Hij tovert een gulle lach
tevoorschijn als de salto ter sprake komt. Lang geleden verbaasde hij zijn ploeggenoten door een volledige salto te
maken na elk doelpunt, het werd zijn handelsmerk.
"Ik heb hem de laatste keer niet kunnen maken omdat ik last heb van mijn schouder", zegt hij. "Maar als ik donderdag
in de bekerfinale scoor, dan lukt het denk ik wel."
Het hoort een beetje bij Afrikaanse voetballers. Dansjes, salto´s en andere kunststukjes na een doelpunt. "De grootste
voetballer van Kameroen is Roger Milla", weet Sone. "Hij maakte altijd een dansje na een doelpunt. Wat voor hem het
dansje is, is voor mij de salto."
Als Kalle Sone de salto maakt, komt het dus allemaal goed met Jong Vitesse, dat behalve de beker ook een plaats in het
KNVB-bekertoernooi kan afdwingen. Hij is er vanavond voor het openbreken van de Tilburgse defensie. Sone trainde na de
winter al mee met de selectie van Edward Sturing, eerder mocht hij het onder Ronald Koeman proberen, maar dat werd geen
succes. Hij weet wel waarom. "Ik vond het heel moeilijk omdat ik precies moest doen wat hij zei. Je krijgt zo veel
opdrachten mee en ik moest het ook allemaal gelijk goed doen, precies zoals hij het verwacht. Maar ik ben een speler
die vrijheid nodig heeft, dat hoort bij mijn positie. Het liefst speel ik achter de spitsen. maar vaak ook rechtsbuiten.
Dat kan ik ook, als ze maar vertrouwen hebben."
Zijn eerste doelpunten in het eerste elftal maakte hij al in een oefenwedstrijdje tegen CSV Apeldoorn. "Technisch kan
ik het wel aan, ik heb ook gescoord. Ik moet alleen nog wel een beetje sterker worden. Of ik ook van meeverdedigen hou?
Soms ben ik wel eens iets te laat terug. Maar als je achter de spitsen speelt, hoef je alleen dat gebied in het centrum
te beschermen en dat kan ik wel."
Voetballen is voor de meeste Afrikanen een mogelijkheid te ontsnappen aan een moeilijk leven. Kalle Sone werd geboren
in Victoria, het huidige Limbe in het Zuidwesten van Kameroen. Van Vitesse had hij destijds nog nooit gehoord. "Maar
nu weet iedereen in Kameroen wat Vitesse is omdat wij daar spelen. De mensen in Kameroen houden van voetbal, ik ook.
Ik ben gek van voetbal. Ik ga altijd naar Vitesse kijken, als ik vervoer heb ook naar uitwedstrijden. Altijd kijk ik
op tv voetbal, vooral Champions League. Mijn favoriete ploegen zijn Real Madrid in Spanje. Inter in Italië en Arsenal
in Engeland. Mijn favoriete speler is Ronaldo."
Hij glimt erbij. "Het is een van mijn grote wensen hem een keer te ontmoeten. Ik ken al zijn bewegingen, passeeracties,
ik kijk altijd naar hem. Hij heeft dit weekeinde ook weer gescoord voor Inter. Ik zou hem best een keer een brief willen
schrijven. Om hem te steunen en te zeggen dat het goed is dat hij weer speelt. Het is zo'n schitterende voetballer" Over
de beste speler in Nederland moet hij even nadenken. "Ik denk Mark van Bommel van PSV." Over de beste van Nederland niet.
"Dat is Patrick Kluivert, omdat hij altijd goed speelt." Voor Kalle Sone is voetbal geen werk, maar plezier. "Als we
achter staan, vind ik het moeilijk, maar dan moet je wat extra's brengen. Als je voor staat, krijg je dat goeie gevoel.
Dan wil ik het publiek blij maken. En dat wil ik ook in de finale tegen Willen: II."
Bron: De Gelderlander
01-11-2001: De droom van Kalle Soné: spelen bij Real Madrid of Inter Milaan
Tekst: Suzan Fluit
Hij kwam op veertienjarige leeftijd naar Nederland. Nu is hij achttien, de in Limbe geboren Kameroener Kalle Sone.
De laatste tijd duikt zijn naam geregeld op in wedstrijdverslagen. Hij scoort veelvuldig in het belofteteam van
Mike Snoei. Maar wie is deze exotische voetballer?
"In 1997 nam ik met het nationaal team onder 16 deel aan het WK in Frankrijk. Er liepen daar veel scouts rond onder
wie Jan Streuer van Vitesse. Ik hoopte vurig dat ik ontdekt zou worden door een Europese club. Samen met Job Komol
en Emile Mbamba ben ik toen naar Nederland gekomen. Ik wist toen nog niet veel van Nederland. Ik heb eerst een paar
maanden in hotel Molendal gelogeerd. Daarna ben ik naar Papendal verhuisd en daar woon ik nog steeds. Toen ik in
Nederland aankwam was het heel koud. Dat was wel even wennen, want in Kameroen is het in de zomer zo'n veertig
graden. Last van heimwee heb ik niet. Bij het Mozaďek heb ik Nederlands geleerd, samen met Job en Emile, met wie ik
veel omga. Ik heb nu nog twee keer per week les, want ik vind dat mijn Nederlands nog beter moet worden. Het bevalt
me hier goed. Vitesse is een leuke club met aardige mensen die altijd voor me klaarstaan."
Kameroen
"Ik ben op vakantie naar Kameroen geweest en was net terug voor de voorbereiding op het nieuwe seizoen toen ik een
telefoontje kreeg dat mijn moeder was overleden. Ik ben meteen teruggegaan. Wij in Afrika helpen elkaar altijd. Mijn
familie vindt het heel fijn voor mij dat ik in Nederland voetbal. Ze vonden het ook heel gewoon dat ik naar Nederland
ging. Bij ons denkt iedereen aan zijn toekomst. Wanneer ik ben gaan voetballen? Dat weet ik niet precies meer. In
Kameroen wordt veel op straat gevoetbald. De ene straat tegen de andere. Er is dan veel strijd en veel concurrentie,
daar word je sterk van. Er zijn veel jongens met talent, maar niet iedereen vecht er even hard voor. Toen ik twaalf
was ging ik naar een klein clubje in Limbe. Dat ging goed. De trainer van Victoria United wilde mij graag hebben en
vroeg of ik er wilde komen voetballen. Ik heb er een jaar gespeeld. Toen kwam Vitesse."
Vitesse
"Ik kwam bij Vitesse in de B1 en heb ook in de A gevoetbald. Ik speelde heel veel wedstrijden, soms wel drie of vier
in de week. In Kameroen wordt wel een ander systeem gespeeld dan hier. Het is er veel individueler, terwijl hier
meer in het collectief gespeeld wordt. Maar beide liggen me wel. Ik wil gewoon goed spelen. Ik kan er niet tegen om
achter te staan. Dat vind ik verschrikkelijk. Ik ben een echte voetballiefhebber. Ik lees veel over voetbal en ik
kijk veel voetbal op tv: buitenlands voetbal, Champions League-wedstrijden, alles. Het liefst speel ik in de spits
of er direct achter. Ik kan ook aan de zijkanten spelen. Ik gebruik beide benen, heb veel snelheid en kan goed
schieten. Ook mijn techniek is goed. Alleen koppen wil nog niet zo lukken. Dat is mijn zwakke kant. Het juiste moment
omhoog komen, het timen, daar moet ik nog flink aan werken. Het gaat nu goed met mij, ik scoor veel. Ik zou nu het
liefst naar het eerste willen. Ik denk dat als ik zo blijf spelen, het dan vanzelf wel komt. Het voordeel is dat ik
op verschillende posities kan spelen. Waar, dat maakt mij niet zoveel uit. Nee, met Koeman heb ik nog geen gesprek
gehad."
Droom
"Ik zou graag nog eens op een WK willen spelen. Op het WK van 1995 hebben we in Frankrijk goud gewonnen. In de halve
finale tegen Israël viel ik in en scoorde direct de 1-0. Daardoor kwamen we in de finale. Die wonnen we met 2-0 van
Frankrijk. Ik was toen nog heel jong, dertien pas. Ik speelde samen met Olembe Salumo die nu bij Nantes speelt. Ik
won ook de beker voor de meest veelbelovende speler. Die is nu bij mijn vader in Kameroen. Op het WK van 1997 werden
we derde. Vroeger droomde ik van Real Madrid en Inter Milaan. Als ik daar toch eens zou kunnen spelen. Maar ik moet
eerst zien om bij de selectie van Vitesse te komen en daarin goed presteren. Daarna zien we wel weer verder."
Bron: Zwart op Geel
