11-08-2005: 'Ik had die jaren bij PSV niet willen missen'
Hij was nooit 'de opvolger van Mark van Bommel', toen PSV hem plukte bij Vitesse. Na drie jaar is Remco van der
Schaaf terug in Arnhem. "Ik had het niet willen missen, maar het had geen twee jaar door moeten gaan."
Overal gaat wel eens iets mis. Remco van der Schaaf kon het niet maken bij PSV en keerde, na een langdurig flirt,
deze zomer terug in de schoot van Vitesse. In drie seizoenen speelde hij 39 wedstrijden voor PSV en dat is niet
veel. Zelfs al miste de nu 26-jarige Groninger een half seizoen door een blessure.
"In de media werd ik de opvolger van Van Bommel genoemd", zegt Van der Schaaf. "Terwijl ik in de gesprekken met
Frank Arnesen altijd hoorde dat ik de opvolger was van Johann Vogel. Een Van Bommel ben ik ook niet, hij heeft
veel meer diepgang. Maar het maakt ook niet uit, want het is me niet gelukt."
Remco van der Schaaf had na zijn beste voetbalseizoen ooit, in 2001/02, de clubs voor het uitkiezen. De voetbalwereld
draaide op volle toeren. Vitesse wilde hem dolgraag houden, Feyenoord hoopte hem naar de Kuip te halen maar kon de
transfersom niet betalen, maar PSV bood alles. "Ik had gesproken met Bert van Marwijk bij Feyenoord en met Frank
Arnesen bij PSV. Daar zag het er sportief en financieel goed uit en ze wilden nog behoorlijk voor me betalen. Dan
zit je thuis op de bank en maak je die keuze."
De 'opvolger van Vogel' speelde in zijn eerste twee seizoenen behoorlijk (35 duels) en nog in een andere wereld ook.
Het laatste jaar viel hij stil. "In mijn eerste jaar werden we kampioen, het tweede was minder en in het derde jaar
kampioen en de beker. Al had ik daar minder gevoel bij, dat heb ik nou eenmaal als ik niet speel."
PSV schopte het ook nog eens tot de halve finale van de Champions League. "Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze.
Je bent wel bij de top van Europa geweest, dat kan niet iedereen zeggen."
"De meeste spelers zien het alleen op televisie, lezen het in de kranten. Spelen met internationals, trainen onder
Guus Hiddink en Erwin Koeman, nu hoofdtrainer van Feyenoord. Ik heb de jongens zien vertrekken, naar Chelsea, naar
Barcelona. Bij Vitesse heb je ook jongens die op de televisie Diarra bij Lyon zien spelen en denken: 'Kijk, met die
jongen heb ik hier nog gespeeld'. Ik heb het zelf mogen meemaken."
Van Vitesse naar PSV was een grote stap voor de geboren Groninger (Ten Boer). "We wonnen de beker. Bij een andere
club was het drie dagen feest geweest, bij ons niet. Dan spreek je met andere spelers en heb je iets van: 'Is dit
het nou'. Bij PSV is het allemaal normaal, kampioen worden, de beker winnen."
Het werd uiteindelijk niet alles voor Van der Schaaf. Hij zat op de bank en de tribune, leerde de harde lessen.
"Ik was het niet altijd eens met de keuze van de trainer, maar het is zijn keuze. Ik wist wel waar ik aan toe was."
Hij besloot te blijven vechten. "Ik heb er alles aan gedaan. In de zomer heb ik extra getraind om extra fit aan
een seizoen te beginnen. In de winter trainde ik extra. Natuurlijk heb je wel eens een dag dat je denkt: 'Stik de
moord'. Maar dat duurde nooit langer dan een dag. Ik heb er alles voor over gehad, alle extra dingen gedaan. Helaas,
het is niet gelukt."
Uiteindelijk besloot hij zijn contract tot 2007 niet uit de dienen. Van der Schaaf nam tegelijk een andere
beslissing: hij wilde terug naar Vitesse.
Omdat hij niet de helft van zijn salaris wilde inleveren ('Als jij een andere baan kan krijgen voor de helft van
je salaris zeg je toch ook geen ja') duurde het langer. Daarbij kwam dat Guus Hiddink hem in de winter plots niet
wilde laten gaan vanwege het drukke programma. "PSV deed nog op drie fronten mee, dan kan ik de trainer geen
ongelijk geven als hij een grote selectie wil hebben."
Een deal met PSV, water bij de wijn en een krachtinspanning van Vitesse brachten Van der Schaaf deze zomer alsnog
in Arnhem, net op tijd. "Ik heb me altijd voorgenomen mijn kop niet te laten hangen, wat er ook gebeurt. Maar als
ik nog twee jaar op deze manier door had moeten gaan, weet ik niet of ik plezier in het voetballen zou houden."
Dat plezier hoopt hij bij Vitesse terug te vinden, net als zijn oude niveau. "Als je denkt dat het vanzelf gaat,
heb je het mis. Deze vakantie heb ik net zo goed weer getraind. Je zult moeten knokken om een stapje hoger te komen.
Ik heb er geen moeite mee dat ik met Vitesse niet om de hoofdprijs speel."
"Ik wilde per se naar deze club omdat ik mij hier thuis voel. Dat ik van een topkleedkamer naar een mindere
kleedkamer ga, daar heb ik geen moeite mee. Van een grote auto naar een kleine auto doet mij niks, als je maar
wel weer streeft naar die grotere auto. Die mentaliteit heb ik van thuis meegekregen."
Pas over vijftien wedstrijden denkt hij een goed beeld van het elftal te hebben, maar de roem is hem en zijn
ploeggenoten vooruitgesneld. Vitesse heeft een 'ijshockeymiddenveld'. Van der Schaaf kan er wel om lachen, maar
niet voluit. "Het klinkt toch een beetje negatief. Ik las dat wij met zijn drieën (Theo Janssen, Abubakari Yakubu
en Remco van der Schaaf, red) goed waren voor zo'n dertig gele kaarten. Ieder zijn mening hoor, dat hoort bij het
voetbal, maar jammer dat het negatieve altijd de nadruk krijgt. Ik zie in het negatieve toch altijd liever de
positieve dingen."
En daarom staart Van der Schaaf zich niet blind op nieuwe uitdagingen. "Ik heb mijn avontuur gehad. Ik weet niet
of ik trek heb in een buitenlands avontuur met het risico op de bank of de tribune te zitten. Dat ken ik nu wel.
Het kan ook zijn dat ik na deze drie jaar nog eens drie jaar bij Vitesse teken, als ze mij willen houden tenminste.
En dat ik dan een heel gelukkig man ben."
Bron: De Gelderlander
